دوست داشتم حداقل یه نفر اینجا بهم تبریک میگفت، اما نگفت.... ولی تا دلتون بخواد امروز سورپرایز شدم از تنها دوستی که سالی یکبار میبینمش و امروز منو به صرف شام و کادو دعوت کرد و پسرخاله ای که چندسال یکبار میاد پیش ما و خیلی اتفاقی امشب بود.... و چقدر خوب بود دیدنش.... گپ زدنش.... درد و دل کردنش.... و چقدر این دیدارهای یکهویی به جانم چسبید بیشتر از صد تولد از پیش تعیین شده و کام روان مرا شکرگزار کردن بابت وجود چیزهای پنهانی که دارم و غافل میشوم!! پ.ن: یادم رفت بگویم خوب بود که بعضی نبودند تا تولد مرا تبریک بگویند امسال، سپاس. + نوشته شده در جمعه ۲۲ دی ۱۳۹۶ساعت 1:26 توسط پناهنده |